مسعود علیرضائی؛ آرش خردمند؛ پویا صلاحی؛ افسانه عزیزی
چکیده
زمینه مطالعه: مدل تجربی القا شده توسط استرپتوزوتوسین بیانگر تغییرات ایجاد شده در سیستم تولید مثل نر بعنوان بخشی از بیماری می باشد. هدف: هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی اثرات عصاره برگ زیتون بر دیابت القا شده توسط استرپتوزوتوسین و هم چنین بررسی اثرات آن بر کیفیت اسپرم بود. روشها: 20 سر موش صحرایی نر از نژاد اسپراگ-داولی به چهار گروه مساوی ...
بیشتر
زمینه مطالعه: مدل تجربی القا شده توسط استرپتوزوتوسین بیانگر تغییرات ایجاد شده در سیستم تولید مثل نر بعنوان بخشی از بیماری می باشد. هدف: هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی اثرات عصاره برگ زیتون بر دیابت القا شده توسط استرپتوزوتوسین و هم چنین بررسی اثرات آن بر کیفیت اسپرم بود. روشها: 20 سر موش صحرایی نر از نژاد اسپراگ-داولی به چهار گروه مساوی تقسیم شدند: گروه اول بعنوان گروه کنترل بدون درمان و گروههای 2، 3 و 4 از موشها با استرپتوزوتوسین دوز 65 میلیگرم بر کیلوگرم تزریق شدند. حیواناتی که در روزهای 6-4 قند خون بالای 250 میلیگرم در دسی لیتر نشان دادند بعنوان موشهای دیابتیک درنظر گرفته شدند. گروههای 3 و 4 عصاره برگ زیتون 100 و 150 میلیگرم بر کیلوگرم بصورت خوراکی و حلال آن به گروههای کنترل و دیابتیک (گروه 2) برای 10 روز پیوسته خورانده شد. نتایج: درصد هموگلوبین گلیکوزیله (%HbA1c) به عنوان شاخص دیابت در حیواناتی که عصاره با دوز 150 میلیگرم بر کیلوگرم دریافت کردند در مقایسه با گروه دیابتیک بطور معنی داری کاهش یافت (p < 0.001). در موشهای درمان شده با عصاره برگ زیتون 150 میلیگرم بر کیلوگرم عصاره توانست باعث بهبود کیفیت اسپرم در مقابل اثرات خطرناک استرپتوزوتوسین در گروه موشهای دیابتیک گردد (p < 0.001)، اما حرکت کلی اسپرم بطور معنی داری در گروه دیابتیک بالاتر بود (p < 0.001). غلظت کلسترول در گروه دیابتیک و گروههای درمان شده با عصاره نسبت به گروه کنترل بطور معنی داری افزایش یافت (p < 0.001) و سطح تری گلیسرید در گروه دریافت کننده عصاره 150 میلیگرم بر کیلوگرم در مقایسه با گروه دیابتیک و عصاره 100 میلیگرم بر کیلوگرم بطور معنی داری کاهش یافت (p < 0.001). نتیجه گیری: نتایج ما پیشنهاد می کنند که عصاره برگ زیتون دارای اثرات آنتی دیابتیک مفیدی در دیابت ناشی از استرپتوزوتوسین است و ممکن است کاندیدای مناسبی جهت کاهش پیچیدگیهای دیابت در مردان باشد.
آرش خردمند
چکیده
زمینه مطالعه: اختلال در عملکرد بیضه و توقف روند اسپرماتوژنز، از عواقب افزایش دمای بیضه در عارضه کریپتورکیدیسم میباشد. هدف: این مطالعه جهت تعیین احتمال قابلیت هورمون گرلین در تغییر بعضی پارامترهای کیفیت اسپرم متعاقب ایجاد کریپتورکیدیسم تجربی انجام گرفت. روش کار: تعداد30 موش رت نر بالغ برای این مطالعه در نظر گرفته شده و به 3 گروه زیر ...
بیشتر
زمینه مطالعه: اختلال در عملکرد بیضه و توقف روند اسپرماتوژنز، از عواقب افزایش دمای بیضه در عارضه کریپتورکیدیسم میباشد. هدف: این مطالعه جهت تعیین احتمال قابلیت هورمون گرلین در تغییر بعضی پارامترهای کیفیت اسپرم متعاقب ایجاد کریپتورکیدیسم تجربی انجام گرفت. روش کار: تعداد30 موش رت نر بالغ برای این مطالعه در نظر گرفته شده و به 3 گروه زیر تقسیم شدند: گروه 1 تحت عنوان کنترل–سالین CS()، گروه 2 تحت عنوان کریپتورکیدیسم–سالین (CrS) و گروه 3 تحت عنـوان کریپتورکیدیسم–گرلین CrG(.)پس از ایجاد کریپتورکیدیسم از طریق جراحی در گروههای 2و3، ده نانومول گرلین بهمدت 7 روز پیاپی به گروه CrG تزریق شد. سپس 5 موش از هر گروه بطور مساوی در روزهای 3 و 7 پس از جراحی کشته شده و بیضه آنها جهت ارزیابی اسپرم برداشته شدند. نتایج: وزن بیضه، درصد حرکات پیشرونده اسپرم، سلامت غشاء اسپرم (ارزیابی شده توسط آزمون)HOS و غلظت اسپرم تغیرات اندکی را در روز 3 نشان دادند. اما در روز 7 پس از ایجاد کریپتورکیدیسم، کاهش معنی داری در درصد اسپرمهای HOS مثبت (0001/0<)p، حرکات پیشرونده (0001/0<)p و غلظت اسپرم (01/0<)p پدید آمد. علیرغم کاهش 30 درصدی وزن بیضه در این روز، اما این کاهش از لحاظ آماری معنی دار نبود. نکته قابل توجه اینکه درصد HOS و حـرکـات پیشـرونـده در روز 7 بـطور معنی داری در حیواناتی که گرلین دریافت کرده بودند در مقایسه با گروه CrS بیشتر بود (05/0<.)p اما درمان با گرلین تأثیر معنی داری بر پارامترهای اسپرم در روز 3 نداشت. همچنین غلظت اسپرم و وزن بیضهها در گروه CrG چه در روز 3 و چه در روز 7 تغییر چشمگیری را نشان نداد. نتیجه گیری نهایی: در حقیقت، میتوان این عمل گرلین را به خاصیت آنتی اکسیدانی آن نسبت داد و نیز میتوان از این هورمون بهعنوان یک ماده مؤثره در کاهش اختلالات اسپرماتوژنز متعاقب کریپتورکیدیسم استفاده نمود.