جمیله سالارآملی؛ صالح یزدانی؛ طاهره علیاصفهانی؛ ندا رنجبر
چکیده
زمینه مطالعه: از نظر بالینی تشخیص مراحل اولیة مسمومیت مزمن مس مشکل بوده و تاکنون بهوضوح توضیح داده نشده است. هدف: بهمنظور یافتن شناساگرهایی که در مراحل اولیة تشخیص این مسمومیت مؤثر باشند، از فرصت ...
بیشتر
زمینه مطالعه: از نظر بالینی تشخیص مراحل اولیة مسمومیت مزمن مس مشکل بوده و تاکنون بهوضوح توضیح داده نشده است. هدف: بهمنظور یافتن شناساگرهایی که در مراحل اولیة تشخیص این مسمومیت مؤثر باشند، از فرصت وقوع طبیعی مسمومیت مس در گلة گوسفند استفاده شد و از دامها در فازهای مختلف مسمومیت، خونگیری بهعمل آمد. روش کار: گوسفندان به چهار گروه تجربی تقسیم شدند: گروه الف، دور از منطقة آلوده (گروه کنترل)؛ گروه ب، در منطقة آلوده (دامهای بهظاهر سالم و بدون علایم بالینی زردی)؛ گروه ج، دارای علایم ملایم زردی و فاز بحرانی همولیز؛ و گروه د، دارای علایم واضح زردی. بعد از خونگیری و تهیة سرم، نمونهها از نظر آنزیمهای کبدی و پارامترهای استرس اکسایشی در مراحل مختلف مسمومیت ارزیابی شد. نتایج: در هر نمونة سرم، آنزیمهای CPK، GGT، AST، ALT گروه تیول تام و پروتئین تام، همچنین غلظت مس در سرم، کبد و کلیة دامهای گروه د اندازهگیری شد. طبق نتایج بهدست آمده، میزان فعالیت آنزیمهای CPK، GGT، AST و تیول تام (شناساگر استرس اکسایشی) گوسفندان گروه ج، تفاوت معنیداری با گروه کنترل داشته است. در گروه د، فعالیتهای آنزیمهای فوق، تیول تام و پروتئین تام تفاوت معنیداری با کنترل و سایر گروههای مورد مطالعه نشان داد (05/≤p). میزان مس اندازهگیری شده در سرم، کبد و کلیه وقوع مسمومیت با مس در گروههای مورد مطالعه را تأیید کرد. نتیجهگیرینهایی: نتایج مطالعه حاضر نشان میدهد میزان فعالیت آنزیمهایکبدی و تیول تام فقط در مرحلة نزدیک به فاز بحرانی همولیتیک شناساگری مطمئن در تشخیص مسمومیت با این عنصر محسوب میشود.
