حامد اسدی ایرائی؛ محمد اسدی ایرایی؛ محمدرضا یوسفی؛ محدثه ابوحسینی طبری
چکیده
زمینه مطالعه: کوکسیدیوز به عنوان یک بیماری انگلی که بیشترین تأثیر اقتصادی را بر تولید طیور دارد، شناخته شده است. صنعت مدرن پرورش طیور به میزان زیادی وابسته به ترکیبات ضد کوکسیدیوز است. هدف: مطالعه حاضر ...
بیشتر
زمینه مطالعه: کوکسیدیوز به عنوان یک بیماری انگلی که بیشترین تأثیر اقتصادی را بر تولید طیور دارد، شناخته شده است. صنعت مدرن پرورش طیور به میزان زیادی وابسته به ترکیبات ضد کوکسیدیوز است. هدف: مطالعه حاضر جهت تعیین و مقایسه کارایی دو ضد کوکسیدیوز شیمیایی (کلوپیدول و دیکلازوریل) بر دفع اووسیست و همچنین اثرات احتمالی آنها بر عملکرد پرورشی و کارایی تغذیهای طیور گوشتی در کوکسیدیوز تجربی انجام شده است. روش کار: تعداد 120 قطعه جوجه یک روزه نژاد Ross 308 بطور تصادفی گروهبندی شدند: کنترل مثبت؛ آلوده به کوکسیدیوز بدون درمان، گروه کنترل منفی؛ بدون آلودگی و بدون درمان، گروه CLO؛ آلوده و درمان شده باکلوپیدول، گروه DIC؛ آلوده و درمان شده با دیکلازوریل. برای ایجاد کوکسیدیوز تمامی گروهها بجز کنترل منفی با اووسیست اسپوروله عفونی در انتهای هفته سوم تلقیح شدند. میزان دفع اووسیست با استفاده از لام مک مستر شمارش گردید. وزن بدن، وزنگیری و ضریب تبدیل غذایی هر هفته اندازهگیری و محاسبه گردید. نتایج: شمارش اووسیست نشان داد که دیکلازوریل در کاهش تعداد اووسیست کارآمدتر از کلوپیدول بود. میانگین وزن بدن در گروه کنترل مثبت از سایر گروهها پایینتر بود. ولی در انتهای مطالعه میانگین وزن در گروههای درمان شده با کلوپیدول و دیکلازوریل با گروه کنترل مثبت تفاوت معنیداری را نشان نداد. در مقایسه وزنگیری میان گروههای مختلف بجز در هفته چهارم و پنجم در سایر هفتهها تفاوت معنیداری مشاهده نشد. بر پایه نتایج بدست آمده از FCR اضافه نمودن ترکیبات آنتی کوکسیدیال اثر معنیداری بر بهبود آن نداشت. نتیجهگیرینهایی: گزارش شده است که برخی از ترکیبات ضدکوکسیدیوز منجر به کاهش مصرف خوراک و ضریب تبدیل غذایی میشوند. به نظر میرسد هیچکدام از ضدکوکسیدیوزهای شیمیایی مورد استفاده در مطالعه حاضر در کنترل زیانهای اقتصادی کوکسیدیوز به طور کامل مؤثر نمیباشند و ارائه استراتژیهای جدید مورد نیاز میباشد.
