سعید حبیبیان دهکردی؛ حسینعلی عرب؛ مطهره اسماعیلی؛ جهانگیر کبوتری؛ امیرعلی شهبازفر
چکیده
زمینه مطالعه: آرتمیزینین معمولاً برای درمان مالاریا استفاده میشود ولی به تازگی به عنوان یک ماده بالقوه برای کنترل کوکسیدیوز طیور بکار میرود. هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین توزیع بافتی آرتمیزینین ...
بیشتر
زمینه مطالعه: آرتمیزینین معمولاً برای درمان مالاریا استفاده میشود ولی به تازگی به عنوان یک ماده بالقوه برای کنترل کوکسیدیوز طیور بکار میرود. هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین توزیع بافتی آرتمیزینین بدنیال مصرف خوراکی تک دوز یا چندگانه دوزهای بالای آن در جوجه های گوشتی بود. روش کار: 390 جوجه گوشتی یک روز نژاد راس به دو گروه اصلی تقسیم شدند، در جوجههای گروه اول مقادیر mg 0، 1، 5، 25، 125، 250 ، 500 و 1000 به ازای هر کیلوگرم وزن بدن آرتمیزینین به صورت تک دوز خوراکی در روز 44 و در گروه دوم جوجهها مقادیر ppm 0 ، 17، 34، 68 و یا 136 آرتمیزینین از روز 8 تا 44 تجویز گردید. برای تعیین سطح آرتمیزینین در نمونههای بافتی مختلف از سامانه HPLC و برای بررسی آماری دادهها از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه (ANOVA) و آزمون تکمیلی، توکی (Tukey) استفاده گردید (0.05>p). نتایج: در هر دو گروه بیشترین غلظت آرتمیزینین در کبد جوجههای گوشتی دیده شد که به صورت وابسته به دوز بود. اما، کمترین سطح آرتمیزینین در گروه دریافت کننده دوزهای چندگانه دارو در در مغز وکبد و در گروه دریافت کننده تک دوز در طحال دیده شد. غلظت آرتمیزینین در مغز بدنبال تجویز چندگانه دوز ppm68 و در تجویز تک دوز در دوز mg/kg 125 به حالت ثابت رسیده بود و هیچ تغییری هم با افزایش دوز ایجاد نشد. نتیجهگیرینهایی: میتوان نتیجه گرفت که تجمع بافتی آرتمیزینین وابسته به زمان و دوز است. علاوه بر این، بازتوزیع، اثر اشباعی و انتخاب بافتی نیز دیده شد.
