University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 2 2015 07 01 Seroprevalence of Chlamydia abortus infection in sheep and goats in Iran شیوع سرمی عفونت کلامیدیا آبورتوس در گوسفند و بزهای ایران 73 77 54004 10.22059/ijvm.2015.54004 EN Hosein Esmaeili Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Mahmoud Bolourchi Department of Clinical Science, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran- Iran. Mohammad Reza Mokhber-Dezfouli Department of Clinical Science, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran- Iran. Journal Article 2014 10 20 BACKGROUND: Chlamydia abortus is a zoonotic bacterium that commonly causes abortions in ruminants. This microorganism is one of the most important infectious agents causing abortion and major economic losses in sheep and goats worldwide. OBJECTIVES: The objective of this study was investigating the status of C. abortus infection among small ruminant flocks of some regions in Iran. METHODS: A total of 1440 sera samples from sheep and goats were collected from 113 flocks of 7 provinces and tested with CHEKIT®-ELISA for antibodies against C.abortus. RESULTS: The study detected overall seroprevalence levels of 25.6% for the individual animals, and 81.4% flocks had at least one positive animal. Analysis of different sheep groups based on their age revealed that the highest numbers of infected animals were registered in the 2 years age group (p<0.05). CONCLUSIONS: These results indicate that the seroprevalence of C.abortus infection in sheep and goats is very high in Iran. Therefore, it is necessary that Iran’s veterinary organization set up appropriate surveillance and control programs to reduce economic losses of this disease. زمینه مطالعه: کلامیدیا آبورتوس یکی از عفونت‌های باکتریایی مشترک انسان و دام است که باعث سقط جنین در نشخوارکنندگان کوچک می‌شود. این میکروارگانیسم یکی از عوامل عمده ایجاد سقط جنین و در نتیجه وارد آوردن خسارت اقتصادی در صنعت پرورش گوسفند و بز در دنیا می‌باشد. هدف: هدف از این مطالعه بررسی وضعیت آلودگی به کلامیدیا آبورتوس در گله‌های گوسفند و بز برخی مناطق ایران بوده است. روش کار: تعداد 1440 نمونه سرم از 113 گله گوسفند و بز متعلق به 7 استان ایران جمع‌آوری شد و با استفاده از کیت CHEKIT®-ELISA جهت حضور پادتن علیه جرم کلامیدیا آبورتوس ارزیابی شدند. نتایج: نتایج حاکی از آلودگی 6/25 درصدی دام‌ها به این جرم بود و 4/81% گله‌ها دارای حداقل یک دام مثبت بودند. تجزیه آماری نتایج نشان داد که دام‌های 2 ساله دارای بیشترین آلودگی بودند (05/0>p). نتیجه‌گیری‌نهایی: نتایج این مطالعه نشان داد که آلودگی گله‌ها در ایران با کلامیدیا آبورتوس بالا بوده و لازم است که سازمان دامپزشکی کشور برنامه مراقبت و کنترل برای جلوگیری از خسارات ناشی از این بیماری در گله‌ها طراحی نماید.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 2 2015 07 01 Hepatotoxicity in sheep and goats caused by experimental feeding with foxtail millet (Setaria italica) سمیت کبدی ناشی از تغذیه تجربی با ارزن دم روباهی (Setaria italica) در گوسفند و بز 79 86 54005 10.22059/ijvm.2015.54005 EN ‌Arash Omidi Department of Animal Health Management, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran 0000-0001-9323-2721 Fateme Izadi Yazanabadi Department of Animal Sciences, Agriculture Faculty, Birjand University, Birjand, Iran Ukabod Esmaeilpour Department of Animal Sciences, Agriculture Faculty, Birjand University, Birjand, Iran. Mohammad-ali Behdani Department of Agronomy, Agriculture Faculty, Birjand University, Birjand, Iran Mohammad Reza Aslani Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Sharekord University, Shahrekord, Iran Journal Article 2014 10 21 Background: Some species of grass cause poisoning and hepatogenous photosensitization in animals. OBJECTIVES: Feeding trials were conducted in sheep and goats to evaluate the hepatotoxic effects of Setaria italica (S. italica). METHODS: Twelve indigenous male sheep and goats were used in this study. The animals were kept outdoors against prevailing climatic conditions. They were fed with S. italica freely for 50 days. Some biochemical factors associated with liver function, such as total bilirubin (TBIL), direct bilirubin (BC), aspartate amino transferase (AST), alanine aminotransferase (ALT), alkaline phosphatase (ALP), gamma glutamyltransferase (GGT) activities, blood urea nitrogen (BUN), total protein (TP), and albumin (ALB), were measured on day 0, 7, 14, 21, 28, 35, 42, and 49 of the experiment. On the 50th day, the animals were sacrificed and necropsied, then the gall bladder and livers were removed for pathological study. Blood samples on day 0 (prior to feeding with S. italica) were set as the control group. RESULTS: Three sheep and 3 goats showed signs of intoxication, including facial edema, mucus hyperemia, runny nose, lacrimation, and icterus. Post-mortem examination revealed varying degrees of generalized icterus, degeneration, necrosis and cell swelling of hepatocytes, formation of acidophilic bodies, and mild hyperplasia in biliary ducts. CONCLUSIONS: Clinical signs, laboratory findings, and necropsy findings, support the potential of S. italica in the induction of hepatotoxicity and secondary photosensitivity in sheep and goats. زمینه مطالعه: برخی گونه‌های علوفه ای موجب مسمومیت و حساسیت به نور با منشأ کبدی در نشخوارکنندگان می‌شوند. هدف: اثرات سمیت کبدی گیاه ارزن دم روباهی (S. italica) با تغذیه آن در گوسفند و بز مورد ارزیابی قرار گرفت. روش کار: دوازده گوسفند و بز بومی در این آزمایش استفاده شدند. حیوانات در محیط بیرون و در معرض آب و هوا و بدون محافظ نگهداری شدند و به مدت 50 روز از ارزن دم روباهی تغذیه شدند. برخی فاکتورهای بیوشیمیایی مرتبط با عملکرد کبد شامل بیلی روبین تام (TBIL)، بیلی روبین مستقیم (BC)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، آلانین آمینو ترانسفراز (ALT)، آلکالین فسفاتاز (ALP)، گاماگلوتامیل ترانسفراز (GGT)، نیتروژن اوره خون (BUN)، پروتئین تام (TP) و آلبومین در روزهای صفر، 7، 14، 21، 28، 35، 42 و 49 آزمایش اندازه گیری شد. در روز 50، حیوانات ذبح و کالبدگشایی شدند. سپس کبد و کیسه صفرا برای مطالعات پاتولوژی خارج شدند. نمونه‌های خون روز صفر (پیش از تغذیه با ارزن دم روباهی)، به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد. نتایج: سه گوسفند و سه بز علائم مسمومیت شامل ادم صورت، پرخونی مخاطی، آبریزش از چشم و بینی و زردی را نشان دادند. نتایج کالبد گشایی حاکی از درجات متفاوتی از زردی سرتاسری، دژنراسیون، نکروز و تورم هپاتوسیت‌ها، تشکیل اجسام اسیدوفیل و‌هایپرپلازی ملایم در مجاری صفراوی بود. نتیجه‌گیری‌نهایی: علائم بالینی، یافته‌های آزمایشگاهی و کالبدگشایی، از پتانسیل گیاه ارزن دم روباهی برای القای مسمومیت کبدی و حساسیت به نور ثانویه در گوسفندان و بزها حمایت می‌کند.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 2 2015 07 01 Investigation of Paenibacillus larvae subspecies larva of honey bee (Apis mellifera) colonies in East Azerbaijan Province of Iran بررسی میزان آلودگی زنبورستانهای استان آذربایجان شرقی با باکتری پنی باسیلوس لاروا لاروا 87 91 54006 10.22059/ijvm.2015.54006 EN Katayoon Nofouzi Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran Nasser Razmaraii Department of Molecular Cell Biology, Razi Vaccine and Serum Research Institute, Marand, Iran Journal Article 2014 10 21 Background: The American foulbrood disease (AFB), caused by Paenibacillus larvae subsp. larvae, is one of the main plagues affecting honey bee (Apis mellifera L.) colonies, and it has a high negative impact on beekeepers worldwide. OBJECTIVES: The aim of this research was to describe the evidence of Paenibacillus larvae larvae contamination of honey bee colonies, in the East Azerbaijan Province. METHODS: In this study, samples from honey bee colonies of North West Iran were studied for their respective ability to detect the presence of bacterial contamination, using microbiological methods. For this purpose, 10 ml of the suspension from live bees, larva, honey, pollen and wax were incubated in modified MYPGP agar (Muller-Hinton broth-yeast extract-glucose-sodium pyruvate and PO4HK2) plates. Bacterial colonies were identified by colony, bacteria morphology and biochemical tests for Paenibacillus larvae larvae. RESULTS: The results of this study indicated a low level of contamination with Paenibacillus larvae larvae in the East Azerbaijan Province. CONCLUSIONS: In conclusion, the distribution of P.l.larvae spores in all samples of the East Azerbaijan Province, showed a clear pattern and may provide useful data for the control and prevention of American foulbrood. زمینه مطالعه: بیماری لوک آمریکایی که توسط Paenibacillus larvae larvae ایجاد می‌شود، یکی از مهمترین عوامل ایجاد پلاک می‌باشد که کندوهای زنبور عسل را درگیر کرده و باعث تحمیل خسارات اقتصادی به پرورش دهندگان زنبور عسل در سراسر جهان می‌شود. هدف: هدف از این مطالعه، مقایسه نمونه‌های مختلف در مراکز پرورش زنبور عسل از نظربررسی میزان آلودگی به باکتری Paenibacillus larvae larva در زنبورستان‌های استان آذربایجان شرقی می‌باشد. روش کار: در طی این مطالعه، نمونه‌های زنبور، لارو، عسل، گرده و موم به دست آمده از شمال غرب ایران از نظر آلودگی به باکتری مذکور با روش کشت میکروبی مورد مقایسه قرار گرفتند. بدین منظور µL 10 از سوسپانسیون حاصل از زنبور، لارو، عسل، گرده و یا موم بر روی محیط پلیت MYPGP کشت شدند. پرگنه‌های باکتریایی با استفاده از شکل پرگنه و شکل باکتری و نیز منفی بودن تست‌های بیوشیمیایی مورد شناسایی قرار گرفتند. نتایج: نتایج این مطالعه نشان داد که اگر هدف جستجوی میزان آلودگی به باکتری Paenibacillus larvae larvae در کندوهای زنبور عسل استان آذربایجان شرقی در حد بسیار پایینی می‌باشد. نتیجه‌گیری‌نهایی: براساس نتایج بدست آمده در این مطالعه، به نظر می‌رسد کشت از نمونه‌های مختلف مراکز پرورش زنبور عسل معیار مناسبی جهت بررسی آلودگی به بیماری لوک آمریکایی تهدید بزرگی برای زنبورستان‌های استان آذربایجان شرقی به حساب نمی‌آید.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 2 2015 07 01 Fecal carriage of Escherichia coli harboring extended-spectrum beta-lactamase (ESBL) genes by sheep and broilers in Urmia region, Iran 93 101 54007 10.22059/ijvm.2015.54007 EN Saeideh Aliasadi Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran Habib Dastmalchi Saei Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran Journal Article 2014 12 17 Background: There is a growing concern on the impact of the presence of extended-spectrum β-lactamase (ESBL) producing Escherichia coli isolated from animals on public health. OBJECTIVES: The aim of this study was to investigate the presence of three classes of ESBL genes in E. coli isolates from sheep and broilers at a slaughter in Urmia region, Iran. METHODS: A total of 111 E. coli isolates were obtained from sheep (n=55) and broilers (n=56) fecal samples and the presence of blaCTX-M, blaTEM and blaSHV genes was detected by polymerase chain reaction (PCR). RESULTS: In general, 32 of these isolates carried blaCTX-M, 16 blaTEM, and 17 blaCTX-M plus blaTEM. None of the isolates tested was positive for the blaSHV gene. Among the 55 isolates from sheep, 33 (60%) contained one or more ESBL encoding gene; 15 (27.2%), 10 (18.2%), and 8 (14.5%) isolates were positive for blaCTX-M, blaTEM, and blaCTX-M+blaTEM, respectively. Among the 56 isolates from broilers, 32 (57.1%) isolates carried at least one ESBL encoding gene; 17 (30.4%) and 6 (10.7%) isolates were positive for blaCTX-M and blaTEM genes, respectively, and the blaCTX-M+ blaTEM was identified in nine isolates (16.1%). CONCLUSIONS: This study demonstrated that sheep and broiler feces may be a reservoir of E. coli harboring ESBLs genes, with CTX-M being the predominant β-lactamase type. This may pose a public health risk, which requires future evaluation and control. زمینه مطالعه: توجه فزاینده‌ای در مورد تأثیر حضور اکولای‌های مولد بتا-لاکتاماز وسیع الطیف جدا شده از دام‌ها بر روی بهداشت عمومی وجود دارد. هدف: هدف از این مطالعه بررسی حضور سه کلاس ژن ESBL در جدایه‌های اکولای بدست آمده از گوسفند و جوجه‌های گوشتی در سطح کشتار در منطقه ارومیه، ایران، می‌باشد. روش کار: در کل 111 جدایه اکولای از نمونه‌های مدفوع گوسفند (55=n) و جوجه‌های گوشتی (56=n) بدست آمد و حضور ژن‌های blaCTX-M،blaTEM و blaSHV توسط واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) شناسایی شدند. نتایج: به طور کلی 32 مورد از این جدایه‌ها blaCTX-M، 16 مورد blaTEM، و 17 مورد blaCTX-M را به همراه blaTEM حمل می‌نمودند. هیچ‌کدام از جدایه‌ها برای ژن blaSHV مثبت نبودند. از 55 جدایه بدست آمده از گوسفند، 33 جدایه (60%) حاوی یک یا بیش از یک ژن کد کننده ESBL بودند؛ به طوری که 15 (2/27%)، 10 (2/18%) و 8 جدایه (5/14%) به ترتیب برای blaCTX-M، blaTEM و blaCTX-M + blaTEM مثبت بودند. در بین 56 جدایه بدست آمده از جوجه‌های گوشتی، 32 جدایه (1/57%) حداقل حامل یک ژن کد کننده ESBL بودند؛ به طوری که 17 (4/30%) و 6 جدایه (7/10%) به ترتیب برای ژن‌های blaCTX-M و blaTEM مثبت بودند و blaCTX-M + blaTEM در 9 جدایه (1/16%) شناسایی گردید. نتیجه‌گیری نهایی: این مطالعه نشان داد که مدفوع گوسفند و جوجه‌های گوشتی ممکن است مخزن اکولای‌های حامل ژن‌های ESBL، با غالبیت بتا-لاکتاماز نوع CTX-M، باشد. این موضوع ممکن است بهداشت عمومی را با خطر مواجه سازد که نیازمند ارزیابی و کنترل آتی است.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 2 2015 07 01 The effect of meat marinating with lactic and citric acid on some physicochemical and electrophoretic pattern of beef burger 103 108 54008 10.22059/ijvm.2015.54008 EN Seyed Ebrahim Hosseini Department of Food Sciences & Technology, Sciences & Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Atefeh Esfahani Mehr Department of Food Sciences & Technology, Shahre ghods Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Journal Article 2014 11 19 Background: Meat products may be unacceptably tough because of the high connective tissue content of meats used in their manufacture. OBJECTIVE: The aim of this study was using meat acid marination method on some physicochemical and sensory characteristics of beef burgers. METHODS: Meat was marinated in three concentrations (0.5%, 1% and 1.5%) of lactic and citric acid solutions (1:4 w/v) at 4 °C for 15h and was used in formulation of beef burgers. RESULTS: According to control sample, the highest redness (a*) value was found in the lowest concentration of lactic acid while the lowest a* value was in the highest concentration of citric acid. Shear force value indicated that lactic acid had a tenderizing effect particularly at the lowest concentration and had a positive effect on overall acceptability. Electrophoresis of proteins showed that band intensity had decreased in 0.5% acid treatments, compared to the control sample. CONCLUSIONS: It seems that meat acid marination is an applicable technique to tenderize beef burgers with high percentage of meat. زمینه مطالعه: محصولات گوشتی تولیدی ممکن است که سفتی غیر قابل قبولی داشته باشند چراکه در تولید آنها از گوشت‌هایی با محتوای بافت پیوندی بالا استفاده می‌شود. هدف: هدف از این مطالعه استفاده از روش ماریناد کردن اسیدی گوشت بر برخی ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی و حسی همبرگر می‌باشد. روش کار: گوشت در سه غلظت 5/0%، 1% و 5/1% از محلول‌های اسید سیتریک و اسید لاکتیک به نسبت 1:4 (گوشت: محلول) دردمایoC 4 به مدت 15 ساعت ماریناد شد و در فرمولاسیون همبرگر مورد استفاده قرار گرفت. نتایج: در مقایسه با نمونه شاهد، بیشترین مقدار قرمزی (*a) در کمترین غلظت اسید لاکتیک مشاهده شد در حالیکه کمترین مقدار *a در بیشترین غلظت اسید سیتریک بود. مقدار نیروی برشی نشان می‌دهد که اسید لاکتیک دارای اثر تردکنندگی به ویژه در کمترین غلظت بوده و یک اثر مثبت بر پذیرش کلی نمونه‌ها داشت. الکتروفورز پروتئین‌ها نشان داد که در مقایسه با نمونه شاهد، شدت باندها در تیمارهای 5/0% اسیدی کاهش یافت. نتیجه‌گیری‌نهایی: به نظر می‌رسد که ماریناد کردن اسیدی گوشت یک تکنیک کاربردی جهت ترد کردن همبرگرهای با درصد گوشت بالا می‌باشد.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 2 2015 07 01 Detection of cytolethal distending toxin (cdt) Genes in Campylobacter jejuni and Campylobacter coli isolated from the intestinal of commercial broiler chickens, turkey and quail of Iran 109 116 54009 10.22059/ijvm.2015.54009 EN Roja Shojaei Kavan Department of Avian Diseases, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Iran Mohammad Hassanzadeh Department of Avian Diseases, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Iran Mohammad Hassan Bozorgmehri Fard Department of Avian Diseases, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Iran Seyed Ali Pourbakhsh Razi Vaccine and Serum Research Institute, Karaj, Iran Afshin Akhondzadeh Basti Department of Food Hygiene and Quality Control, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Iran Abbas Barin Department of Clinical Pathology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Iran Iradj Ashrafi Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Iran Journal Article 2014 11 05 Background: Campylobacter jejuni and Campylobacter coli are zoonotic bacteria which are frequently associated with human diarrhea. Sharing of the cytolethal distending toxin (cdt) genes in Campylobacter is common and is considered species specific. OBJECTIVES: In this study we focused on detecting the presence of cdt gene in C. jejuni and C. coli isolated from broilers, turkeys and quails of Iran. METHODS: Cecal samples were randomly collected from 240 broiler chickens, 100 meat type turkeys and 100 quails after slaughtering. We used PCR as a method for detecting cdt genes. RESULTS: In broilers, 93% of 58 C. jejuni positive samples possessed cdt gene and in all cases the three different subunits of cdt genes were present. However, only 56% of 14 C. coli isolates in broilers had contained cdt genes, while one fourth having all three subunits present. In turkeys, around 65% of 34 C. jejuni positive samples had cdt gene present with 38% possessing all three subunits of cdt genes. But all 5 C. coli isolates had all three subunits cdt gene. In quails, 67% of 30 C. jejuni positive samples were identified by cdt gene, 20% of those possessed all three gene subunits. On the other hand, all 28 C. coli isolates of quails had cdt gene present while 36% of those held all three gene subunits. CONCLUSIONS: Our data is indicating the isolation, culture and cdt PCR amplification approaches in this study seemed to be efficient. However, the presence of different variation of Campylobacter cdt gene types in our sample isolates signifies the necessity of further functional gene studies to elucidate which gene type combinations result in encoding effective toxins. زمینه مطالعه: کمپیلوباکتر ژژونی و کمپیلوباکتر کلی، باکتری‌های زئونوزی هستند که در بسیاری از موارد سبب اسهال در انسان می‌شوند. ژن سم کشنده تورمی سلولی cdt درکمپیلوباکترها شایع و اختصاصی می‌باشد. هدف: در این مطالعه ما به بررسی حضور ژن‌های cdt در کمپیلوباکتر ژژونی و کمپیلوباکتر کلی که از گله‌های جوجه گوشتی، بوقلمون و بلدرچین پرورشی جدا نمودیم، پرداخته ایم. روش کار: نمونه‌های سکومی را بطور تصادفی بعد از کشتار، از 240 قطعه جوجه گوشتی، 100 قطعه بوقلمون و100 قطعه بلدرچین تهیه و پس از جداسازی باکتری با استفاده از PCR به آنالیز ژن cdt آن مبادرت نمودیم. نتایج: در جوجه‌های گوشتی، 93% از 58 نمونه کمپیلوباکتر ژژونی جداشده، واجد هر سه قطعه ژن cdt بودند ولی فقط 56% از 14 نمونه کمپیلوباکتر کلی جدا شده واجد قطعاتی از ژن cdt بودند. در بوقلمون، حدود 65% از 34 نمونه کمپیلوباکتر ژژونی جداشده، واجد قطعاتی از این ژن بودند و 35% آنها فاقد هیچیک از سه بخش این ژن نبودند. در حالی که هر 5 نمونه کمپیلوباکتر کلی جدا شده از این پرنده واجد هر سه قطعه این ژن بودند. در بلدرچین، 67% از 30 نمونه مثبت کمپیلوباکتر ژژونی، دارای قطعاتی از این ژن بودن که 30% آنها هر سه بخش این ژن را داشتند. از طرفی هر 28 نمونه کمپیلوباکتر کلی مثبت در این پرنده دارای قطعاتی از این ژن بودند. نتیجه‌گیری‌نهایی: با توجه به اطلاعات بدست آمده در این مطالعه، جداسازی، کشت و PCR روش‌های مناسبی جهت بررسی ژن cdt می‌باشند. تفاوت‌های موجود در حضور قطعات این ژن در نمونه‌های بدست آمده هم، اهمیت عملکرد این ژن در کنار سایر ژن‌ها، برای تولید سم فعال این باکتری را نشان می‌دهد.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 2 2015 07 01 Molecular characterization of Rhipicephalus (Boophilus) annulatus from Iran by sequences of cytochrome c oxidase subunit I (COI) and the second internal transcribed spacer (ITS2) 117 123 54010 10.22059/ijvm.2015.54010 EN Hooman Ronaghi Graduated from the Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Iran Sedigheh Nabian Department of Parasitology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Iran Iranian Center of Ticks and Tick-born Diseases, Faculty of Veterinary Medicine, Tehran, Iran Elahe Ebrahimzadeh Department of Parasitology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Iran Iranian Center of Ticks and Tick-born Diseases, Faculty of Veterinary Medicine, Tehran, Iran Fatemeh Biranvand Graduated from the Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Iran Parviz Shayan Department of Parasitology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Iran Iranian Center of Ticks and Tick-born Diseases, Faculty of Veterinary Medicine, Tehran, Iran Abstract: Journal Article 2015 01 12 Background: Traditionally, morphological features of Rhipicephalus (Boophilus) annulatus from closely-related ticks have been considered for their identification and differentiation. However, it is difficult and requires expertise in order to accurately identify and differentiate engorged female ticks and some developmental stages such as larva and nymph from other similar ticks. Hence, molecular markers may be a suitable alternative. OBJECTIVES: Mitochondrial cytochrome c oxidase subunit I (COI) gene and the second internal transcribed spacer (ITS2) fragments of Rh. (Bo.) annulatus were sequenced to assess the use of molecular techniques for identifications and phylogenetic studies of these ticks. METHODS: Polymerase chain reaction (PCR) technique was performed based on the analyses of COI and ITS2 sequences of ticks collected from two different regions in Iran (Golestan and Mazandaran). RESULTS: The length of COI and ITS2 sequences were 1539 and 1158bp, respectively. The nucleotide similarity of COI gene was 91.3% between the ticks examined from the two different regions. The deduced amino acid sequences from COI showed 98.6% similarity between the ticks studied and showed 98.2 and 99.6% similarity with the only complete sequence of Rh. (Bo.) annulatus (AGH19677) registered in GenBank. The obtained complete nucleotide sequences of ITS2 from Rh. (Bo.) annulatus from Golestan and Mazandaran revealed 99.9% similarity, while the other ticks registered in GenBank 95 to 99% similarity (KC503267, AF271270, AF271272, JQ412126). CONCLUSIONS: It seems that COI and ITS2 sequences could provide suitable genetic markers for discrimination and genetic characterization of Rhipicephalus (Boophilus) annulatus. زمینه مطالعه: به طور معمول، شناسایی کنه ر‌ی‌پی‌سفالوس (بوافیلوس) آنولاتوس از سایرکنه‌های مشابه با استفاده از ویژگی‌های ریخت شناسی صورت می‌گیرد. با توجه به این که این ویژگی‌ها جهت شناسایی دقیق گونه‌های مختلف کنه‌های ماده و برخی مراحل رشد کنه‌ها (لاروی و نوچه‌ای) به سختی امکان پذیر است لذا روش‌های بیولوژی مولکولی می‌تواند به عنوان روش‌های مکمل تشخیصی مفید واقع شود. هدف: توالی‌های ژن سیتوکروم اکسیداز یک(COI) و دومین ناحیه بین ژنی داخلی رونویسی شده ریبوزوم هسته‌ای (ITS2) جهت ارزیابی روش‌های مولکولی جهت شناسایی و مطالعات ریشه اجدادی کنه ری‌پی‌سفالوس (بوافیلوس) آنولاتوس تعیین توالی شدند. روش کار: واکنش زنجیره ایی پلیمراز (PCR) بر روی کنه‌های جدا شده از دو منطقه ایران (گیلان و مازندران) بر مبنای توالی‌های COI وITS2صورت گرفت. نتایج: اندازه توالی‌های COI و ITS2به ترتیب 1539 و 1158 جفت باز بودند. مقایسه توالی‌های ناحیه COI کنه‌های ری‌پی‌سفالوس (بوافیلوس) آنولاتوس دو منطقه جغرافیایی با همدیگر3/91٪ مشابهت را نشان داد. توالی اسیدهای آمینه ژن COI کنه‌های مورد بررسی، با یکدیگر 6/98% و با تنها توالی ثبت شده (AGH19677)در بانک ژن 2/98 و 6/99% تشابه داشتند. مقایسه توالی‌های ناحیه ITS2 کنه‌های ری‌پی‌سفالوس (بوافیلوس) آنولاتوس با همدیگر 9/99% و با توالی‌های ثبت شده در بانک ژن(KC503267, AF271270, AF271272, JQ412126) 95 تا 99% مشابهت را نشان داد. نتیجه‌گیری نهایی: نتایج حاصل از این تحقیق نشان می‌دهد که COI و ITS2 می‌تواند نشانگر ژنتیکی مناسبی برای تفریق و همچنین تعیین خصوصیات ژنتیکی ری‌پی‌سفالوس ( بوافیلوس) آنولاتوس باشد.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 2 2015 07 01 Effect of dietary available phosphorus and phytase on production performance of old laying hens and tibia bone quality گروه بهداشت و تغذیه دام طیور، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران 125 134 54011 10.22059/ijvm.2015.54011 EN Behzad Mansoori Department of Animal and Poultry Health and Nutrition, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Mehrdad Modirsanei Department of Animal and Poultry Health and Nutrition, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2014 12 10 Background: Old laying hens are more prone to dietary calcium (Ca) and phosphorus (P) deficiencies as they absorb Ca and P less efficiently than younger hens. OBJECTIVES: In a 2×2 factorial design, the influence of diets with two levels of available phosphorus (AP) and phytase enzyme on the laying performance, egg quality and tibia bone characteristics of laying hens at their late 2nd production phase was studied. METHODS: The experiment used four treatments of 20 Hy-Line W36 hens of 140 weeks old. Treatments 1 and 2 received a 3.5 g kg-1 AP diet while Treatments 3 and 4 received a 2.5 g kg-1 AP diet for 12 weeks. Treatments 2 and 4 received 250 FTU kg-1 phytase in their diet. Laying performance, egg weight, shell weight and shell thickness were measured. On the last day of the experiment, all birds were weighed and blood samples were collected for serum Ca and P measurements. Ten birds from each treatment were sacrificed and both tibiae were excised, defatted, weighed and ashed for Ca and P contents, cortical thickness and bone breaking strength measurements. RESULTS: Hens fed with 2.5 g kg-1 AP diet without enzyme had the lowest body weight gain, serum P, tibia cortical thickness and tibia breaking strength among the treatments (p<0.05). Phytase enhanced body weight gain, egg shell thickness, serum P, tibia weight/body weight and tibia ash/body weight ratios, tibia cortical thickness and breaking strength, particularly in birds receiving 2.5 g kg-1 AP diet (p<0.05). CONCLUSIONS: Phytase may improve bone quality and strength of hens in the late 2nd laying period. زمینه مطالعه: مرغان تخم‌گذار مسن نسبت به کمبود کلسیم و فسفر به‌علت کاهش قدرت جذبی روده و کاهش سرعت جذب کلسیم و فسفر نسبت به مرغان جوان حساس‌ترند. هدف: در طرح فاکتوریل 2×2، تأثیر جیره‌های با دو سطح فسفر در دسترس و به همراه آنزیم فیتاز بر عملکرد تخمگذاری، کیفیت تخم‌مرغ و خصوصیات درشت‌نی مرغان تخم‌گذار در اواخر دوره دوم تخمگذاری مطالعه شد. روش‌کار: این آزمایش دارای چهار تیمار بیست مرغ تخم‌گذار نژاد W36 Hy-Line با سن 140 هفته بود. تیمارهای 1 و 2 جیره حاوی g/kg 5/3 فسفر در دسترس و تیمارهای 3 و 4 جیره حاوی g/kg 5/2 فسفر در دسترس بود. تیمارهای 2 و 4 به همراه جیره خود آنزیم فیتاز به مقدار 250 واحد آنزیمی به ازای هر کیلوگرم خوراک دریافت کردند. عملکرد تخم‌گذاری، وزن تخم‌مرغ، وزن و ضخامت پوسته اندازه‌گیری‌شده در آخرین روز آزمایش تمام پرندگان وزن شد. نمونه خون از ورید بالی جهت تعیین مقدار کلسیم و فسفر سرم تهیه شد. سپس، از هر تیمار ده پرنده کشته و استخوان درشت‌نی هر دو پا جدا، چربی‌گیری و وزن شد. به‌منظور اندازه‌گیری میزان خاکستر، کلسیم و فسفر، ضخامت کورتکس و میزان استحکام استخوان استفاده شد. نتایج: مرغانی که جیره حاوی g/kg 5/2 فسفر در دسترس دریافت کردند وزن‌گیری کمتر، فسفر سرمی پایین‌تر، ضخامت کورتکس درشت‌نی کمتر و استحکام کمتری در برابر شکست استخوان داشتند. در عین حال تخم‌مرغ شکسته بیشتری تولید کردند. فیتاز باعث بهبود وزن‌گیری، ضخامت پوسته تخم‌مرغ، افزایش فسفر سرم، وزن نسبی درشت‌نی و خاکستر درشت‌نی به وزن بدن، ضخامت کورتکس و استحکام استخوان در برابر شکست به‌خصوص در مرغانی که دارای جیره g/kg 5/2 فسفر در دسترس شد. نتیجه‌گیری‌‌نهایی: آنزیم فیتاز باعث ارتقای کیفیت و استحکام استخوان در مرغان تخم‌گذار در اواخر دوره دوم تولید شد.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 2 2015 07 01 Wound healing activity of Origanum vulgare against surgical wounds infected by Staphylococcus aureus in a rat model 135 142 54012 10.22059/ijvm.2015.54012 EN Hamid-reza Moslemi Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Garmsar Branch, Islamic Azad University, Garmsar, Iran Meysam Tehrani-sharif Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Garmsar Branch, Islamic Azad University, Garmsar, Iran Saeed Mohammmadpour Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Garmsar Branch, Islamic Azad University, Garmsar, Iran Alireza Makhmalbaf Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Garmsar Branch, Islamic Azad University, Garmsar, Iran Khatereh Kafshdouzan Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Semnan, Semnan, Iran Tannaz Ahadi Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran Ramin Mazaheri Nezhad Fard Rastegar Central Laboratory, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2014 11 05 Background: Wound infection has become a major medical problem in recent years. This is usually caused by Gram-positive bacteria, especially Staphylococcus aureus. Since antimicrobial resistance to current drugs has critically been developed in these causative microorganisms, substitution medicine has become one of the main interests within researchers. OBJECTIVES: The aim of this study was to evaluate the healing activity of Origanum vulgare against surgical wounds infected by S. aureus. METHODS: Twenty male Sprague-Dawley rats were randomly divided into two groups. Excisions were created surgically on the animals’ skin and then infected with S. aureus. Group 1 was treated with an extract of O. vulgare while Group 2 was untreated. Wound biopsy specimens were collected on Days 5, 10 and 16 and analyzed. RESULTS: Results showed that the hydroxyproline content in the treatment group was significantly higher in various post wounding days. The mean of hexosamine in the treated group was higher than in the control group. Protein content increased gradually in Day 10. Results of histopathological studies showed moderate to intense granulation tissue formation and neovascularization in the treated group on Day 10. Furthermore, the histopathological studies showed that intense matrix formation and collagen fiber deposition occurred in treatment group on Day 16 post wound, while intense granulation tissue formation was the prominent feature in control group. CONCLUSIONS: The present study has demonstrated that the ethanol extract of O. vulgare contains properties that accelerate wound healing activities compared to control group. زمینه مطالعه: پونه کوهی یکی از گیاهان دارویی است که اسانس بدست آمده از این گیاه دارای خواص ضدباکتریایی می باشد. استافیلوکوکوس ارئوس عامل درصد بالایی از عفونت‌های زخم جراحی می‌باشد. هدف: مطالعه حاضر به منظور بررسی تغییرات فاکتورهای التیامی در استفاده از عصاره هیدروالکلی گیاه پونه کوهی در درمان زخم عفونی ناشی از استافیلوکوکوس اورئوس در مدل حیوانی موش صحرایی انجام گرفت. روش کار: در این تحقیق تعداد 20 سر موش صحرایی نر سفید تهیه و در ناحیه پشت و بین دو کتف، برشی تمام ضخامت به قطر Cm 5/1 ایجاد گردید. جهت عفونی نمودن زخم‌ها، پس از گذشت 24 ساعت از ایجاد زخم، 6-5 قطره از باکتری با رقت cfu/ml 104 در محل زخم تلقیح گردید. در گروه درمانی، سطح ضایعه کاملاً با عصاره پونه کوهی آغشته گردید و سپس تا 16 روز و به فاصله 24 ساعت، سطح ضایعه کاملاً با این عصاره آغشته می‌شد. اما در گروه کنترل، هیچ‌گونه تیماری برروی زخم‌ها در طول دوره آزمایش انجام نشد. سپس در روزهای 5، 10 و 16 از محل زخم‌ها نمونه برداری شده و فاکتورهای بیوشیمیایی و هسیتوپاتولوژی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج فاکتورهای بیوشیمیایی افزایش معنی داری را در میزان هیدروکسی پرولین و پروتئین تام در گروه درمان شده در مقایسه با گروه کنترل نشان داد. همچنین میزان هگزوزآمین در گروه درمانی بالاتر از کنترل بود. نتایج هیستوپاتولوژی نیز افزایش روند التیام در گروه درمانی را نسبت به گروه کنترل نشان داد. نتیجه‌گیری‌نهایی: در نتیجه می‌توان بیان داشت که، عصاره حاصل از این گیاه می‌تواند باعث تسریع در روند التیام در زخم عفونی شده با باکتری استافیلوکوکوس اورئوس در مدل حیوانی موش صحرایی گردد.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 2 2015 07 01 Syndactyly and polydactyly in a mixed-breed dog چند انگشتی و انگشت بههم چسبیده در سگ نژاد مخلوط 143 147 54013 10.22059/ijvm.2015.54013 EN Mohammad Reza Paryani Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Karaj branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran Journal Article 2014 12 06 Polydactyly is the congenital presence of one or more extra digits. The extra digit often does not contain a full complement of bones. Unilateral syndactyly and polydactyl mixed-breed dog was used as a case study. A three-month old unvaccinated intact female mixed breed dog weighing 8 kg, presented with a deformity of the left forepaw was used for this study. The deformity had been present since birth according to the owner. During physical examination the dog was given a lameness score of 0/5 for the affected limb. A complete blood count, and serum biochemistry did not reveal any abnormalities. Radiographs of both distal forelimbs were obtained. These showed Fused 2nd and 3rd metacarpal bones, a rudimentary metacarpi and a hypoplastic digit located on the axial side of the distal end of the left forelimb. As a result of the lameness score of 0/5 and the owner’s lack of interest, a decision was made to monitor the condition and consider surgery once the dog had grown larger. It seems this is the first case of polydactyly associated with syndactyly and the rudimentary metacarpal bone. پلی داکتلی، وجود یک یا چند انگشت اضافه، مادرزادی است. انگشت‌های اضافی اغلب فاقد استخوان‌های کامل‌اند. این گزارش مربوط به پلی داکتلی یک‌طرفه در سگ نژاد مخلوط است. این عارضه در پنجه جلویی سمت چپ سگ ماده نژاد مخلوط سه ماه غیر واکسینه با وزن Kg 8 مشاهده شد. طی معاینه بالینی درجه لنگش اندام مبتلا 0 از 5 تعیین گردید. شمارش کامل گلبول‌ها و آزمایش‌های بیوشیمیایی سرم هیچ گونه حالت غیرطبیعی نشان نداد. رادیوگرافی از انتهای دیستال هر دو اندام حرکتی پیشین تهیه شد. در این رادیوگراف‌ها جوش‌خوردن متاکارپ 2 و 3 و بقایای متاکارپ و انگشت تحلیل رفته در سطح محوری انتهای دیستال اندام پیشین سمت چپ مشاهده گردید. ارزیابی: با توجه به پایین بودن میزان لنگش و عدم پیگیری صاحب حیوان تصمیم‌گیری در رابطه با درمان و جراحی به بررسی شرایط بیمار در آینده و بالارفتن سن آن موکول شد.