University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 3 2015 10 01 Comparison of energy related metabolites during peri-parturition period in single and twin-bearing Lori-Bakhtiari ewes مقایسه متابولیت های وابسته به انرژی در دوره حوالی زایش در میش های آبستن تک قلو و دوقلو از نژاد لری-بختیاری 149 154 55282 10.22059/ijvm.2015.55282 EN Afshin Raoofi Department of Internal Medicine, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Mohsen Jafarian Department of Clinical Pathology, Faculty of Specialized Veterinary Sciences, Sciences and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Shahabeddin Safi Department of Clinical Pathology, Faculty of Specialized Veterinary Sciences, Sciences and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Mahmoud Vatankhah Department of Animal Sciences, Agriculture and Natural Resources Center, Shahre-Kord, Iran Journal Article 2015 02 09 Background: The Lori-Bakhtiari sheep breed is one of the most common native breed in the south-western parts of Iran. The peri-parturition period (2 weeks before to, 2 weeks after parturition), is generally of critical importance regarding the health, production and profitability of the ewes. OBJECTIVES: This study was carried out to compare the serum concentrations of glucose, non-esterified fatty acid (NEFA), β-hydroxybutyrate (BHBA), cholesterol, blood urea nitrogen (BUN) and calcium (Ca) during peri-parturition period in 30 single and 30 twin-bearing Lori-Bakhtiari ewes. METHODS: All blood profiles were determined in healthy ewes on days 14, 7 prepartum, and days 7 and 14 postpartum. RESULTS: Serum glucose levels were lower in twin-bearing ewes, compared to single-bearing ewes on prepartum and day 7 after lambing. Serum NEFA, BHBA and cholesterol levels were higher in twin-bearing ewes compared to single-bearing ewes during the peri-parturition period. Lower serum Ca levels were recorded 7 days before and after parturition in twin-bearing ewes, compared to single-bearing ewes. CONCLUSIONS: The results showed that NEFA and BHBA recorded significant (p<0.05) changes during the peri-parturition period in twin-bearing ewes. These significant differences could be related to increased metabolic demands of the fetuses in twin-bearing ewes. زمینه مطالعه: نژاد لری-بختیاری یکی از متداولترین نژادهای بومی گوسفند در بخش‌های جنوب غربی ایران است. به طور کلی دوره حوالی زایش (از 2 هفته قبل تا 2 هفته بعد از زایمان) از نظر سلامتی، تولید و سودآوری میش‌ها اهمیتی بحرانی دارد. هدف: این تحقیق با هدف مقایسه غلظت سرمی گلوکز، اسیدهای چرب غیراستریفیه (NEFA)، بتا هیدروکسی بوتیرات (BHBA)، کلسترول، نیتروژن اوره خون (BUN) و کلسیم در دوره حوالی زایش در 30 رأس میش آبستن تک قلو و 30 رأس میش آبستن دوقلو از نژاد لری-بختیاری انجام گردید. روش کار: تمامی پارامترهای خونی در میش‌های سالم و در روزهای 14 و 7 قبل از زایمان و روزهای 7 و 14 بعد از زایمان اندازه گیری شد. نتایج: میزان گلوکز سرم در میش‌های با آبستنی دوقلو در مقایسه با میش‌های با آبستنی تک قلو در قبل از زایمان و روز 7 بعد از زایمان کمتر بود. مقادیر سرمی NEFA، BHBA و کلسترول در میش‌های آبستن دوقلو در دوره حوالی زایش بیشتر از میش‌های آبستن تک قلو بود. میزان کلسیم سرم در روزهای 7 قبل و بعد از زایمان در میش‌های با آبستنی دوقلو کمتر از میش‌های آبستن تک قلو بود. نتیجه گیری نهایی: نتایج نشان داد که تغییرات در میزان NEFA و BHBA در دوره حوالی زایش در میش‌های آبستن دوقلو معنی‌دار (05/0>p) هستند. این تفاوت‌های معنی‌دار می‌تواند ناشی از افزایش نیازهای متابولیک جنین‌ها در میش‌های آبستن دوقلو باشد.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 3 2015 10 01 Effect of sesame oil feeding on performance, plasma lipids and ruminal fermentation of growing lambs تآثیر تغذیه روغن کنجد بر عملکرد، فراسنجههای خون و تخمیر شکمبهای برههای پرواری 155 161 55283 10.22059/ijvm.2015.55283 EN Hadi Ghafari Department of Animal Sciences, College of Abouraihan, University of Tehran, Tehran, Iran Ali Akbar Khadem Department of Animal Sciences, College of Abouraihan, University of Tehran, Tehran, Iran Mohammad Rezaeian Department of Animal Health and Nutrition, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Ahmad Afzalzadeh Department of Animal Sciences, College of Abouraihan, University of Tehran, Tehran, Iran Davood Sharifi Department of Animal Sciences, College of Abouraihan, University of Tehran, Tehran, Iran Mohammad Ali Norouzian Department of animal Science, College of Abouraihan, University of Tehran Journal Article 2015 03 04 Background: In recent years, dietary fat supplementation has become a common practice and fat supplemented diets have had variable effects on animal performance and carcass characteristics. OBJECTIVES: This study was conducted to determine the effect of increasing the levels of sesame oil on performance, rumen parameters and plasma lipid profile in finishing Chal lambs. METHODS: Eighteen male lambs were fed with control (C; without sesame oil) and the diets contained low level (LSO; 2.5%) and high level (HSO; 5%) of sesame oil. RESULTS: The addition of fat had no effect on dry matter intake (DMI), average daily gain (ADG), feed conversion ratio (FCR) and carcass weight. Treatments with sesame oil had no effect on rumen ammonia concentration and total protozoal count. Ruminal pH was numerically smaller (p=0.14) for control compared to lambs fed diets containing 2.5 and 5% sesame oil. Treatments had no effect on total VFA, acetate, butyrate, valerate and isovalerate concentrations. The propionate concentration decreased (p=0.04) by supplementation of sesame oil compared with the control. Total cholesterol (TC) and HDL increased and the tendency for VLDL and triglyceride (p=0.13) to increase was observed by treatment groups when compared with the control. Glucose concentration and LDL were not affected by treatment. CONCLUSIONS: Sesame oil had no effect on the performance and carcass weight of lambs but there was decrease in blood cholesterol concentration. زمینه مطالعه: در سالیان اخیر استفاده از مکمل‌های غذایی در جیره نشخوارکنندگان گسترش یافته است. در این زمینه استفاده از مکمل‌های چربی بر عملکرد تأثیرات متفاوتی داشته است. هدف: این مطالعه به منظور بررسی تأثیر سطوح مختلف روغن کنجد بر عملکرد، فراسنجه‌های خون و تخمیر شکمبه در بره‌های پرواری نژاد شال انجام شد. روش کار: هیجده رأس بره نر شال با سه جیره آزمایشی حاوی مقادیر صفر (شاهد)، 5/2 و 5٪ روغن کنجد در طول دوره پروار تغذیه شدند. نتایج: افزودن مکمل چربی تأثیری بر میانگین خوراک مصرفی، میانگین افزایش وزن روزانه، ضریب تبدیل غذایی و وزن لاشه نداشت. همچنین اعمال تیمارهای آزمایشی تأثیری بر غلظت آمونیاک شکمبه و جمعیت پروتوزایی آن نداشت. افزودن روغن کنجد تأثیر معنی‌داری بر غلظت کل اسیدهای چرب فرار و همچنین غلظت اسیدهای چرب فرار استات، بوتیرات، والرات و ایزووالرات شکمبه نداشت. امام غلظت پروپیونات در جیره‌های حاوی روغن کنجد کمتر از تیمار شاهد بود (04/0=p). غلظت کلسترول و HDL در بره‌هایی که از جیره‌های حاوی روغن استفاده کردند، نسبت به بره‌های تیمار شاهد کمتر بود. غلظت گلوکز و LDL تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. نتیجه‌گیری‌نهایی: افزودن روغن کنجد تأثیری بر عملکرد و وزن لاشه بره‌های شال نداشت اما باعث کاهش معنی‌دار غلظت کلسترول خون شد.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 3 2015 10 01 Effects of different culture media on optimization of primary neuronal cell culture for in vitro models assay تأثیر محیط کشت های مختلف بر روی بهینه سازی کشت اولیه سلول های عصبی برای ارزیابی مدل های برون تنی 163 170 55284 10.22059/ijvm.2015.55284 EN Mohammad Geranmayeh Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Ali Baghbanzadeh Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Abbas Barin Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Jamileh Salar-Amoli Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Mohammad Dehghan Department of Surgery and Radiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran 0000-0002-8825-9070 Journal Article 2015 03 09 Background: In vitro model studies are becoming increasingly popular for experimental research designs. They include isolation and expansion of cells of a particular tissue, such as the nervous tissue which contributes to understanding the underlying mechanisms in many pathologies. It enables the scrutinization of intracellular signaling pathways responsible for cell death. OBJECTIVES: In the literature, there are different methods for the isolation and culture of rat embryonic cortical neurons. However, this study developed a feasible, rapid and easily performable method. METHODS: Isolation of neurons was performed without using enzymatic digestion. Primary cortical cultures neurite outgrowth and neuron numbers per field of common mediums were compared for neuronal cells isolation and expansion. In this study, three different culture mediums were considered: Medium I: Neurobasal medium, B-27 and L-glutamine; Medium II: DMEM, FBS and L-glutamine; and Medium III: DMEM/F-12, FBS and L-glutamine. RESULTS: High survival rate and number of neurons was obtained with the current method. The best neuronal growth was achieved by Medium I, while Medium II and III had moderate effect on the neurite outgrowth. CONCLUSIONS: Enzyme-free treatment was introduced and Medium I was used as an alternative method for optimal neuron isolation and expansion. The neuronal cultures are similar to nervous tissue in physiological aspects. Hence, Medium I is more similar to the in vivo condition compared to Mediums II and III. زمینه مطالعه: مطالعه مدل‌های برون‌تنی برای طراحی تحقیقات تجربی رو به افزایش است. از جمله این نوع مطالعات جداسازی و کشت سلول‌ها از بافت‌های مختلف مانند بافت‌های عصبی می‌باشد، که در شناخت مکانیسم‌های اساسی آسیب‌ها می‌تواند بسیار کمک کننده باشد و ما را قادر می‌سازد تا مسیرهای سیگنالینگ درون سلولی مسئول مرگ سلولی را به دقت مورد بررسی قرار دهیم. هدف: اگر چه تا کنون، روش‌های مختلفی برای کشت نورون‌های قشری جنین رت توصیف شده است. با این حال، مطالعه موجود روش عملی و سریعی را معرفی می‌کند که می‌تواند در این نوع مطالعات مورد استفاده قرار گیرد. روش کار: در این مطالعه، از سه محیط کشت مختلف، به ترتیبی که توضیح داده می‌شود برای جداسازی و کشت نورون‌ها در کشت اولیه قشری بدون استفاده از هضم آنزیمی استفاده گردید: محیط‌های مورد استفاده عبارت بودند از: محیط I: محیط نوروبازال، B-27 و ال-گلوتامین؛ محیط II: DMEM، FBS و ال-گلوتامین؛ و محیط III:رFBS،ز12-DMEM/F، و ال-گلوتامین. نتایج: میزان زنده مانی نورونی در این مطالعه بسیار قابل توجه بود و بهترین رشد نورونی در محیط I مشاهده گردید، در حالیکه محیط‌های II و III اثر متوسطی بر روی رشد نوریت داشتند. نتیجه‌گیری نهایی: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد محیط I بیشترین تشابه با شرایط برون تنی را در مقایسه با محیط‌های II و III ایجاد نموده و سلول‌های نورونی بیشتر قادر به حفظ خصوصیات فیزیولوژیک خود در این محیط می‌باشند.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 3 2015 10 01 Study on serum glucose, insulin, NEFA, BHBA and lipid profile in different productive status of high producing Holstein dairy cows مطالعه بر گلوکوز، انسولین، اسیدهای چرب غیر استریفیه، بتاهیدروکسی بوتیریک اسید و پروفایل چربی سرم در دورههای مختلف 171 178 55285 10.22059/ijvm.2015.55285 EN Aliasghar Chalmeh Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Mehrdad Pourjafar Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Saeed Nazifi Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Foroogh Momenifar Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Mahboobeh Mohamadi Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Journal Article 2015 02 03 Background: Metabolic profiles have been used in efforts to predict pre parturient problems and fertility, to diagnose metabolic diseases, and to assess nutritional status in dairy cows. These profiles may help to confirm the diagnosis of sub clinical diseases, to be aware of possible causes of infertility in the herds, or to monitor improvement in herd animals. OBJECTIVES: This study investigated changes in the metabolic profile of high producing Holstein dairy cows from early lactation to close-up dry periods. The results of the current research can provide useful guidelines for management strategies during different physiological phases of high producing Holstein dairy cows. METHODS: Twenty-five multiparous high producing Holstein dairy cows were selected from a high producing industrial dairy farm. Cattle were divided into 5 equal groups of early, mid and late lactation and far-off and close-up dry cows. Blood samples were collected from all cows and sera were separated to evaluate glucose, insulin, β-hydroxybutyric acid (BHBA), non-esterified fatty acid (NEFA), cholesterol, triglyceride (TG), high, low and very low density lipoproteins (HDL-cholesterol, LDL-cholesterol and VLDL-cholesterol). RESULTS: The highest levels of insulin were detected in mid lactation and close-up dry periods. The changing patterns of BHBA and NEFA were significant and the highest levels of these biomarkers were detected in the early lactation group. The decreasing pattern of BHBA and NEFA were seen from early lactation to far-off dry cows. Significant elevations were seen in these biomarkers from far-off to close-up dry cows. CONCLUSIONS: The results of the present study show that metabolic biomarkers change in high producing Holstein dairy cows, under different physiological states. These changes are induced commonly by negative energy balance, lactogenesis and fetal growth in each state. زمینه مطالعه: پروفایل متابولیک به منظور پیش بینی مسائل حوالی زایمان و وضعیت باروری، تشخیص بیماریهای متابولیک و دستیابی به شرایط تغذیه‌ای در گاوهای شیری مورد استفاده قرار گرفته است. این پروفایل ممکن است در تأیید تشخیص بیماریهای تحت بالینی، آگاهی از عوامل محتمل ناباروری در گله‌ها یا بهبود نظارت بر حیوانات گله یاری رسان باشد. هدف: مطالعه حاضر به منظور دستیابی به تصویری از تغییرات پروفایل متابولیک در جریان گردش خون گاوهای هلشتاین شیری پرتولید از ابتدای شیردهی تا انتهای دوره خشکی و آبستنی طراحی شد. نتایج این مطالعه می‌تواند الگویی مفید در اتخاذ استراتژی‌های مدیریتی در خلال دوره‌های مختلف فیزیولوژیک گاوهای هلشتاین شیری پرتولید فراهم کند. روش کار: تعداد 25 رأس گاو هلشتاین شیری پرتولید چند شکم زاییده از یک واحد گاوداری شیری صنعتی پرتولید انتخاب شدند. گاوها به 5 گروه مساوی شامل ابتدا، میانه و انتهای شیرواری و ابتدا و انتهای خشکی تقسیم شدند. نمونه‌های خون از تمام گاوها اخذ شد و سرم‌ها به منظور ارزیابی گلوکوز، انسولین، بتا-هیدروکسی بوتیریک اسید (BHBA)، اسید‌های چرب غیر استریفیه (NEFA)، کلسترول، تری گلیسیرید (TG)، لیپوپروتئین‌ها با چگالی بالا، کم و بسیار کم (HDL، LDL و VLDL) جداسازی شدند. نتایج: بالاترین غلظت انسولین در گروه‌های میانه شیرواری و انتهای خشکی مشاهده شد. الگوی تغیرات BHBA و NEFA در خلال دوره‌های مختلف معنی‌دار بود و بیشترین غلظت این بیومارکرها در گروه ابتدای شیرواری تشخیص داده شد. الگوی کاهشی غلظت BHBA و NEFA از ابتدای شیرواری تا ابتدای خشکی مشاهده شد. افزایش این بیومارکرها از گاوهای ابتدای خشکی تا انتهای خشکی معنی‌دار بود. نتیجه‌گیری‌نهایی: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که بیومارکرهای متابولیک در خلال دوره‌های مختلف فیزیولوژیک گاوهای هلشتاین شیری پرتولید تغییر می‌کند. این تغییرات عمدتا به واسطه توازن منفی انرژی، شیرواری و رشد جنین در هر دوره القا می‌شوند.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 3 2015 10 01 Effect of thyme, garlic and caraway herbal extracts on blood parameters, productivity, egg quality, hatchability and intestinal bacterial population of laying Japanese quail تأثیر سه عصاره گیاه دارویی آویشن، سیر و زیره سیاه بر فراسنجه های خونی، عملکرد تولید، کیفیت تخم، قدرت جوجه درآوری 179 187 55286 10.22059/ijvm.2015.55286 EN Alireza Behnamifar Department of Poultry Sciences, Faculty of Agriculture, Tarbiat Modares University, Tehran–Iran Shaban Rahimi Department of Poultry Sciences, Faculty of Agriculture, Tarbiat Modares University, Tehran–Iran Mohammad Amir Karimi Torshizi Department of Poultry Sciences, Faculty of Agriculture, Tarbiat Modares University, Tehran–Iran Saeed Hasanpor Department of Poultry Sciences, Faculty of Agriculture, Tarbiat Modares University, Tehran–Iran Zahra Mohamadzade Department of Poultry Sciences, Faculty of Agriculture, Tarbiat Modares University, Tehran–Iran Journal Article 2015 01 28 Background: In the current Iranian poultry industry, antibiotics are the most frequently used additive in poultry feeds to increase productivity. The negative effects on human health, resulting from the consumption of chicken whose feeds contain antibiotics, makes finding an appropriate alternative of great importance. As a result of their nature, herbal extracts could be specifically considered for this purpose. OBJECTIVES: This study aimed to find an appropriate and harmless feed additive to increase the quality and quantity of poultry eggs. METHODS: A completely randomized design including 4 treatments, 4 replications and 4 birds in each experimental unit was applied. Herbal extracts were added to drinking water of treatments in ratio of 1:1000, with the control group containing no additives in their water. The number and weight of produced eggs were measured on a daily basis, feed consumption on weekly basis and the egg quality, yolk cholesterol, hatchability and intestinal bacterial population were measured at the end of experiment after 8 weeks. RESULTS: Herbal extract treatments showed no overall effect on quality and quantity of produced eggs in comparison with control; however, the thyme and garlic extracts reduced the cholesterol of serum and yolk relative to the control. Herbal extracts did not significantly affect the hatchability of fertile eggs. The herbal extracts caused a significant decrease in the intestinal bacterial population of laying quails. CONCLUSIONS: The garlic extract had the most decreasing effect on the cholesterol of serum and egg yolk. Furthermore, thyme extract had the most decreasing effect on the intestinal bacterial population. زمینه مطالعه: در حال حاضر در صنعت دام و طیور کشور، آنتی‌بیوتیک‌ها به عنوان پرکاربردترین افزودنی به منظور افزایش تولید در خوراک دام و طیور به کار می‌روند که با توجه به اثرات سوء ایجادشده در انسان از مصرف محصولات دامی که در تغذیه آنها از آنتی‌بیوتیک استفاده شده است، یافتن یک جایگزین مناسب برای آنها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده که در این میان گیاهان دارویی به دلیل ماهیتشان می‌توانند به طور ویژه‌ای مورد توجه قرار گیرند. هدف: هدف از این مطالعه یافتن یک افزودنی غذایی مناسب و بی‌ضرر برای افزایش کمیت و کیفیت تخم‌های تولیدی در طیور تخم‌گذار است. روش کار: از طرحی کاملاً تصادفی با 4 تیمار، 4 تکرار و 4 پرنده در هر واحد آزمایشی استفاده شد. عصاره‌های گیاهان دارویی به نسبت 1 به 1000 به آب آشامیدنی تیمارهای مربوطه اضافه گشت و آب آشامیدنی گروه شاهد بدون هیچ افزودنی در اختیار پرندگان قرار گرفت. مقدار و وزن تخم‌های تولیدی به صورت روزانه، مصرف خوراک به صورت هفتگی و کیفیت تخم‌های تولیدی و کلسترول زرده و قدرت جوجه درآوری و جمعیت باکتریایی روده در انتهای دوره‌ آزمایشی بعد از هشت هفته اندازه‌گیری شد. نتایج: تیمارهای گیاهان دارویی به طور کلی تأثیری بر کمیت و کیفیت تخم‌های تولیدی نسبت به تیمار شاهد نداشتند، ولی عصاره آویشن و سیر باعث کاهش کلسترول سرم و زرده در مقایسه با تیمار شاهد شدند. همچنین عصاره‌های گیاهان دارویی تأثیر معنی‌داری بر درصد جوجه درآوری بلدرچین‌های مولد نداشتند. گیاهان دارویی به طور معنی‌داری باعث کاهش جمعیت باکتریایی روده‌های بلدرچین‌های مولد شدند. نتیجه گیری نهایی: عصاره گیاه دارویی سیر باعث بیشترین اثر کاهشی بر کلسترول سرم بلدرچین‌ها و زرده تخم‌های تولیدی و عصاره گیاه دارویی آویشن باعث بیشترین اثر کاهشی جمعیت باکتریایی شدند.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 3 2015 10 01 Growth performance parameters in chicken experimental coccidiosis treated with Diclazuril and Clopidol: The need for assessing new anticoccidial resources پارامترهای عملکرد پرورشی طیور در کوکسیدیوز تجربی درمان شده با دیکلازوریل و کلوپیدول، نیاز به ارزیابی منابع جدید 189 194 55287 10.22059/ijvm.2015.55287 EN Hamed Asadi Iraee DVM, Private Veterinarian Practitioner, Amol, Iran Mohammad Asadi Iraee Young Researchers Club, Islamic Azad University, Babol Branch, Babol, Iran Mohammad Reza Youssefi Department of Veterinary Parasitology, Faculty of Veterinary Medicine, Islamic Azad University, Babol Branch, Babol, Iran Mohaddeseh Abouhosseini Tabari Faculty of Veterinary Medicine, Amol University of Special Modern Technologies, Amol, Iran Journal Article 2015 03 11 Background: Coccidiosis is recognized as the parasitic disease that has the greatest economic impact on poultry production. Modern poultry production is largely dependent upon anticoccidials. Objectives: The aim of the present study was to determine and compare the efficacy of two chemical anticoccidials (Clopidol and Diclazuril) on oocyst shedding and their probable effects on growth performance and feed efficiency of broilers in experimental coccidiosis. Methods: One hundred and twenty Ross 308 one day old broilers were randomly assigned into 4 groups: CON+, infected with Eimeria mixed oocysts but not medicated; CON-, not infected and not medicated; CLO, infected and medicated with Clopidol; DIC, infected and medicated with Diclazuril. Chickens in all groups except negative control were inoculated by mixed sporulated oocysts of pathogenic Eimeria at the end of the 3rd week of age. Oocyst shedding was counted using a Mc Master counting chamber. Body weights, body weight gains, and feed conversion ratio were determined on weekly basis. Results: Obtained results showed that Diclazuril was more effective in reducing oocyst shedding than Clopidol. As expected, mean body weight in the positive control group was lower than other groups. But surprisingly, no significant difference was found between Diclazuril or Clopidol treated birds and positive control group, at the end of the experiment. In comparison of weight gain in different treatment groups except for the 4 and 5th week, no significant difference was found in different groups. In the last week of the experiment, difference in weight gain between groups was not significant. According to feed conversion ratio (FCR) results, anticoccidial supplementation did not have any significant effect on improving FCR. ConclusionS: It is reported that some anticoccidials reduce feed consumption and feed conversion. It seems that neither of the present synthetic anticoccidials is completely satisfactory in controlling coccidiosis economic losses and new strategies are urgently required. زمینه مطالعه: کوکسیدیوز به عنوان یک بیماری انگلی که بیشترین تأثیر اقتصادی را بر تولید طیور دارد، شناخته شده است. صنعت مدرن پرورش طیور به میزان زیادی وابسته به ترکیبات ضد کوکسیدیوز است. هدف: مطالعه حاضر جهت تعیین و مقایسه کارایی دو ضد کوکسیدیوز شیمیایی (کلوپیدول و دیکلازوریل) بر دفع اووسیست و همچنین اثرات احتمالی آنها بر عملکرد پرورشی و کارایی تغذیه‌ای طیور گوشتی در کوکسیدیوز تجربی انجام شده است. روش کار: تعداد 120 قطعه جوجه یک روزه نژاد Ross 308 بطور تصادفی گروه‌بندی شدند: کنترل مثبت؛ آلوده به کوکسیدیوز بدون درمان، گروه کنترل منفی؛ بدون آلودگی و بدون درمان، گروه CLO؛ آلوده و درمان شده باکلوپیدول، گروه DIC؛ آلوده و درمان شده با دیکلازوریل. برای ایجاد کوکسیدیوز تمامی گروه‌ها بجز کنترل منفی با اووسیست اسپوروله عفونی در انتهای هفته سوم تلقیح شدند. میزان دفع اووسیست با استفاده از لام مک مستر شمارش گردید. وزن بدن، وزنگیری و ضریب تبدیل غذایی هر هفته اندازه‌گیری و محاسبه گردید. نتایج: شمارش اووسیست نشان داد که دیکلازوریل در کاهش تعداد اووسیست کارآمدتر از کلوپیدول بود. میانگین وزن بدن در گروه کنترل مثبت از سایر گروه‌ها پایین‌تر بود. ولی در انتهای مطالعه میانگین وزن در گروه‌های درمان شده با کلوپیدول و دیکلازوریل با گروه کنترل مثبت تفاوت معنی‌داری را نشان نداد. در مقایسه وزنگیری میان گروه‌های مختلف بجز در هفته چهارم و پنجم در سایر هفته‌ها تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. بر پایه نتایج بدست آمده از FCR اضافه نمودن ترکیبات آنتی کوکسیدیال اثر معنی‌داری بر بهبود آن نداشت. نتیجه‌گیری‌نهایی: گزارش شده است که برخی از ترکیبات ضدکوکسیدیوز منجر به کاهش مصرف خوراک و ضریب تبدیل غذایی می‌شوند. به نظر می‌رسد هیچکدام از ضدکوکسیدیوزهای شیمیایی مورد استفاده در مطالعه حاضر در کنترل زیان‌های اقتصادی کوکسیدیوز به طور کامل مؤثر نمی‌باشند و ارائه استراتژی‌های جدید مورد نیاز می‌باشد.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 3 2015 10 01 Comparison of broiler performance, blood biochemistry, hematology and immune response when feed diets were supplemented with ginger essential oils or mannan-oligosaccharide 195 205 55288 10.22059/ijvm.2015.55288 EN Hossein Ali Ghasemi Department of Animal Sciences, Faculty of Agriculture and Natural Resources, Arak University, Arak, Iran Kamran Taherpour Department of Animal Sciences, Faculty of Agriculture, Ilam University, Ilam, Iran Journal Article 2015 04 07 Background: Nutritional strategies targeting improvement of poultry performance and disease prevention are currently being developed and in this respect the dietary intake of spiced essential oils and pre-biotics in raising broilers is receiving attention. OBJECTIVES: This study was conducted to compare the effects of diet containing ginger essential oils (GEO) and mannan-oligosaccharide (MOS) on growth performance, biochemical and hematological parameters, lymphoid organ weights and antibody response of broilers. METHODS: A total of 375 day old male broiler chicks were randomly assigned to five treatments (five replicates per treatment). Dietary treatments included basal diet as control, GEO-supplemented diets with inclusion levels of 50 (GEO1), 100 (GEO2) or 200 (GEO3) mg/kg, and MOS supplemented diet with an inclusion level of 2 g/kg. RESULTS: The birds fed on MOS and GEO3 diets exhibited better feed conversion ratio and higher body weight gain from 1 to 42 day of age compared with control birds (p<0.05). Serum low density lipoprotein cholesterol level in the MOS, GEO2 or GEO3 groups was lower than that of the control group (p<0.05). Serum cholesterol level was also lower in the GEO2 and MOS groups (p<0.05). Feeding on GEO3 and MOS diets significantly increased relative bursa weight and secondary antibody titer against infectious bursal disease (IBD) and infectious bronchitis (IB) vaccines as compared with control diet (p<0.05). CONCLUSIONS: The results showed that higher level of GEO (200 g/kg) similar to MOS supplementation, improved feed efficiency and immune response. This could meet consumers’ demand for a safe feed additive. زمینه مطالعه: استراتژی‌های تغذیه‌ای با هدف بهبود عملکرد طیور و پیشگیری از بیماریها در حال حاضر رو به توسعه است و در این راستا استفاده از مکمل‌های سودمند مانند اسانس ادویه‌ها یا پربیوتیک‌ها در پرورش جوجه‌های گوشتی مورد توجه قرار گرفته است. هدف: این مطالعه به منظور مقایسه اثرات جیره‌های غذایی حاوی اسانس زنجبیل (GEO) و مانان-الیگوساکارید (MOS) بر عملکرد رشد، پارامترهای بیوشیمیایی و هماتولوژی خون، وزن اندام‌های لنفاوی و پاسخ آنتی بادی در جوجه‌های گوشتی انجام شد. روش کار: در مجموع 375 قطعه جوجه گوشتی نر یک روزه به طور تصادفی به پنج تیمار (پنج تکرار در هر تیمار) تخصیص یافتند. جیره‌های غذایی شامل جیره پایه به عنوان شاهد، جیره‌های غذایی مکمل شده با GEO در سطوح mg/kg 50 (GEO1)، mg/kg‌100 (GEO2) و mg/kg 200 (GEO3)، و جیره غذایی مکمل شده با MOS در سطح g/kg‌2 بود. نتایج: پرنده‌های تغذیه شده با جیره‌های GEO3 و MOS ضریب تبدیل غذایی بهتر و افزایش وزن بدن بالاتری از 1 تا 42 روزگی در مقایسه با گروه شاهد نشان دادند (05/0>p). سطح کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم سرم در گروه‌های GEO2، GEO3 و MOS کمتر از گروه شاهد بود (05/0>‌p). سطح کلسترول سرم نیز در گروه‌های GEO2 و MOS کمتر بود (05/0>‌p). تغذیه جیره‌های GEO3 و MOS به طور معنی‌داری وزن نسبی بورس و تیتر ثانویه آنتی بادی در برابر واکسن‌های بیماری بورس عفونی (IBD) و برونشیت عفونی (IB) را در مقایسه با جیره شاهد افزایش داد (05/0>p). نتیجه‌گیری نهایی: نتایج نشان داد که سطح بالاتر GEOر(g/kg‌200)، شبیه به مکمل MOS، بازده خوراک و پاسخ ایمنی را بهبود بخشید. این می‌تواند تقاضای مصرف‌کننده‌ها برای افزودنی‌های خوراک بی خطر را تأمین کند.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 3 2015 10 01 Anatomical, histological and histomorphometric study of the intestine of the northern pike (Esox lucius) مطالعه آناتومی، هیستولوژی و هیستومورفومتری روده اردک ماهی (Esox lucius) 207 211 55289 10.22059/ijvm.2015.55289 EN Javad Sadeghinezhad Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Reyhaneh Hooshmand Abbasi Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran. Elahe Dehghani Tafti Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran. Zahra Boluki Department of Food Hygiene and Quality Control, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2015 04 28 Background: The northern pike Esox lucius is a fresh water species belonging to the Esocidae family. It is a carnivorous fish which mostly feeds on invertebrates and fishes. The morphology of its intestine is very useful for understanding the fish’s digestive physiology, diagnosing some intestinal diseases and formulating suitable feeds. OBJECTIVES: This study was designed to determine the anatomical, histological and histomorphometric properties of the intestine of E. lucius. METHODS: The intestines of five E. lucius were examined in this study. After anatomical dissection, the histological specimens were taken and fixed in 10% formalin. Then, tissue passages were stained with hematoxylin-eosin, and Masson’s trichrome. RESULTS: The anatomical examination showed the short intestine with intestinal coefficient 0.68±0.09 in E. lucius which is a characteristic of the carnivorous species. The histological study revealed that the intestinal wall of E. lucius is composed of tunica mucosa, submucosa, muscularis, and serosa. The muscularis mucosa was not visible in the intestine. The stratum compactum is present between tunica mucosa and tunica submucosa. The histomorphometric results differentiated between three parts in the intestine of E. lucius namely anterior, middle and posterior. The maximum height of mucosal folds was observed in the anterior intestine due to its role in nutrient absorption. The mucosal fold’s height then decreased towards the posterior intestine. The tunica muscularis is significantly thicker in the anterior intestine, and the circular muscle layer is thicker than the longitudinal muscle layer throughout the entire length of the intestine. The posterior intestine possessed large numbers of goblet cells in comparison with other parts of the intestine, to promote elimination of unabsorbed particles. CONCLUSIONS: The results of this study revealed adaptation for the species feeding habits, so as to protect the intestine and increase absorptive processes. زمینه مطالعه: اردک ماهی (Esox lucius) یک گونه آب شیرین است که متعلق به خانواده Esocidae می‌باشد. این گونه گوشتخوار بوده و از بی مهرگان و ماهیان تغذیه می‌کند. مورفولوژی روده ماهیان برای درک فیزیولوژی گوارش، تشخیص بیماریهای روده‌ای و فرمولاسیون مواد غذایی بسیار سودمند است. هدف: این مطالعه به منظور بررسی خصوصیات آناتومیکی، یافت‌شناسی و هیستومورفومتری روده اردک ماهی صورت گرفت. روش کار: در این مطالعه از تعداد 5 روده اردک ماهی استفاده شد. بعد از بررسی آناتومیکی، نمونه‌های بافت شناسی برداشت و در فرمالین 10٪ ثابت سازی شد و پس از پاساژ بافتی، رنگ‌آمیزی مقاطع به کمک هماتوکسیلین-ائوزین و تری کروم ماسون صورت گرفت. نتایج: بررسی آناتومیکی، روده کوتاه اردک ماهی با ضریب روده‌ای 09/0±68/0 را نشان داد که از خصوصیات ماهیان گوشتخوار محسوب می‌شود. مطالعه بافت شناسی نشان داد که جدار روده اردک ماهی از لایه‌های مخاطی، زیر مخاطی، عضلانی وسروزی تشکیل شده است. عضله مخاطی در جدار روده مشاهده نشد. لایه متراکم مابین لایه‌های مخاطی و زیرمخاطی دیده شد. نتایج هیستومورفومتری سه قسمت قدامی، میانی و خلفی روده اردک ماهی را از هم تفکیک نمود. بیشترین ارتفاع چین‌های مخاطی در روده قدامی بواسطه نقش آن در جذب مواد غذایی مشاهده شد. ارتفاع چین‌های مخاطی بطرف روده خلفی کاهش یافت. لایه عضلانی در روده قدامی ضخیم‌تر بوده و ضخامت لایه عضلانی حلقوی از لایه عضلانی طولی در سراسر طول روده ضخیم تر بوده است. روده خلفی نسبت به سایر قسمت‌های روده دارای تعداد بیشتری از سلول‌های جامی جهت حذف مواد غیرقابل جذب بوده است. نتیجه گیری نهایی: نتایج حاصل از این مطالعه، یک نوع سازگاری این گونه با عادت غذایی را نشان می‌دهد که منجربه حفاظت روده و افزایش مراحل جذب می‌شود.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 3 2015 10 01 Characteristics of some digestive enzymes in sobaity, Sparidentex hasta ویژگیهای برخی از آنزیم های گوارشی در ماهی صبیتی Sparidentex hasta 213 218 55290 10.22059/ijvm.2015.55290 EN Mahdi Jahantigh Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Zabol, Zabol, Iran Journal Article 2015 02 03 Background: Determination of digestive enzymes activity would provide critical information in the design of appropriate diet. Sobaity, Sparidentex hasta is found in the Persian Gulf and cultured in countries adjacent to it. OBJECTIVES: This study investigated proteolytic, amylase and lipase activities in the intestine of Sparidentex hasta captured from the Persian Gulf. METHODS: 60 immature S. hasta (mean weight: 520 ± 50g) were captured during summer and autumn of 2012 from Mussa Creek, North West of the Persian Gulf. After euthanization, fish were dissected and the complete digestive tracts (from stomach to anus) were removed. The intestines were separated for each fish and divided to 3 parts; proximal, mid portion and distal. After homogenization, supernatants were removed and enzymes activities were assayed chemically. RESULTS: The highest activity of protease (395.2 ± 32.6 mU mg-1 protein) was recorded in the proximal portion of the intestine compare to the 2 other parts (p<0.05) but amylase and lipase activities did not show a significant difference in 3 parts of the intestine (p>0.05). CONCLUSIONS: This study showed that the pattern of activity of digestive enzymes in S. hasta is consistent with the overall pattern of digestive enzymes activity in carnivorous fish. These data can be used to design special diets for this species. زمینه مطالعه: فعالیت آنزیم‌‌های گوارشی نقش مهمی در جذب مواد مغذی و رشد ماهیان دارد. با این وجود اطلاعات موجود در زمینه فعالیت این آنزیم‌ها در ماهیان دریایی خلیج فارس اندک می‌باشد و مطالعات جامعی در این زمینه انجام نگرفته است. هدف: این مطالعه فعالیت آنزیم‌های پروتئولیتیک، لیپاز و آمیلاز در روده ماهی صبیتی، Sparidentex hasta صید شده در خلیج فارس را مورد بررسی قرار می‌دهد. روش کار: در این مطالعه برای دست یابی به اطلاعات پایه در زمینه فعالیت این آنزیم‌ها در روده ماهی صبیتی، تعداد 60 ماهی نابالغ با میانگین وزن g‌50±520 از خور موسی صید گردید. بعد از آسان کشی ماهیان، دستگاه گوارش از دهان تا مخرج جدا و روده به 3 قسمت ابتدایی، میانی و انتهایی تفکیک شد. پس از هموژن سازی روده‌ها، نمونه‌ها سانتریفیوژ و مایع رویی جدا گردید. سپس فعالیت آنزیم‌ها به روش شیمیایی و با استفاده از اسپکتروفتومتر اندازه‌گیری گردید. نتایج: بیشترین فعالیت لیپاز و پروتئاز در قسمت ابتدایی روده ثبت گردید که در مقایسه با دو قسمت دیگر اختلاف معنی‌داری نشان داد (05/0>p) اما فعالیت پروتئاز در 3 بخش روده اختلاف معنی‌داری نشان نداد. نتیجه‌گیری‌نهایی: نتایج این مطالعه نشان داد که الگوی فعالیت آنزیم‌های گوارشی در این ماهی از الگوی کلی فعالیت آنزیم‌های گوارشی در ماهیان گوشتخوار پیروی می‌کند.

University of Tehran Iranian Journal of Veterinary Medicine 2251-8894 9 3 2015 10 01 Diagnosis and treatment of a functional follicular cyst in a Persian queen cat: A case report تشخیص و درمان کیست فولیکولار فعال در گربه پرشین: گزارش موردی 219 221 55291 10.22059/ijvm.2015.55291 EN Reza Youssefi 1Department of Theriogenology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran 2Theriogenology Association, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Parviz Tajik Department of Theriogenology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Vrya Tohidi Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran Vahid Akbarinejad 1Department of Theriogenology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran 2Theriogenology Association, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2015 01 12 In the present report, diagnosis and treatment of a case with follicular ovarian cysts in a 5-year-old Persian queen cat is described. In response to palpation of spines, the queen cat presented herself in lordosis and danced up and down with her rear legs. Trans-abdominal ultrasonography examination showed 2 cysts in the left ovary of the queen. Serum estrogen assay indicated elevated level of 17 β-estradiol concentration (105 pg/ml). However, progesterone concentration was normal (0.3 ng/ml). Accordingly, the queen was diagnosed with functional follicular cysts. The queen was treated with an administration of hCG intra-muscularly. Thirty (30) days after the administration of hCG, an injection of equine chorionic gonadotropin (eCG) (50 IU) was given intra-muscularly. Natural mating was done with a fertile Persian tom cat. In conclusion, it seems that treatment of functional follicular cysts can be applied to preserve fertility in cats. در این گزارش، تشخیص و درمان یک مورد کیست تخمدانی فولیکولی در یک گربه پرشین ماده 5 ساله شرح داده می‌شود. گربه مورد نظر در ملامسه ناحیه پشت کمر، موقعیت لوردوزیس را به خود گرفته و پاهای عقب را بالا و پایین حرکت می‌داد.بررسی سونوگرافی ناحیه شکم دو کیست در تخمدان چپ گربه نشان داد. ارزیابی استروژن سرم خون، غلظت بالای 17 بتا_استرادیول (pg/mL 105) را نشان داد. با این حال غلظت پروژسترون نرمال (ng/mL 3/0) بود. بر این اساس، گربه مبتلا به کیست فولیکولار فعال تشخیص داده شد. حیوان مذکور با گنادوتروپین جفتی انسان (hCG) به صورت داخل عضلانی تحت درمان قرار گرفت. 30 روز پس از تجویز hCG، یک تزریق گنادوتروپین جفتی اسب (eCG) (50 واحد بین المللی) به صورت داخل عضلانی انجام شد. جفت‌گیری طبیعی با یک گربه نر پرشین بارور انجام گرفت. در نتیجه، به نظر می‌رسد که درمان دارویی کیست‌های فولیکولار فعال را می‌توان به منظور حفظ باروری در گربه سانان به ک ار گرفت.