Prevalence, intensity and associated risk factors for ovine tick infestation in two districts of Semnan area

Document Type : Infectious agents- Diseases- Surgery


Deparment of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Semnan University, Semnan, Iran


BACKGROUND: Ticks are the most important vectors which
transmit several arthropod-borne diseases such as theileriosis,
babesiosis, and anaplasmosis. OBJECTIVES: An epidemiological
study was conducted in Semnan area to determine the
current situation of tick infestation in sheep and assess the
efficacy of usage of CIS-cypermethrin against tick infestation
under field condition. METHODES: Sampling was done monthly
on 5% of a sheep herd in a population of 1000 sheep for one year.
Ticks were collected, counted, and diagnosed. RESULTS: Ticks
species affecting sheep were Hyalomma marginatummarginatum
in winter quarters and in summer pasture; Dermacentor
marginatus and D. raskemensis were the prominent ticks. In the
middle of autumn and during the winter, no ticks were detected
from the animals. The preferred sites of tick attachment to
infested animals were perineal region and ears in winter quarters;
however, in the summer pastures, the ticks were found only under
the neck area and on the sternum. There was a significant
difference between the numbers of male ticks on ewe and lamb;
however, these phenomena were not recorded for female ticks.
In this regard, CIS-cypermethrin deeping treatment reduced the
rate of infestion (almost 100%) after one day of treatment.
Nonetheless, in the next sampling after 4 weeks, the rate of
infestation increased again and reached 50%. CONCLUSIONS:In
order to control the tick infestation, it is recommended that
spraying be done monthly on the infected areas.


Article Title [فارسی]

میزان شیوع، شدت آلودگی و عوامل مستعد کننده ابتلا گوسفندان به کنه در ‌دو منطقه استان سمنان

Author [فارسی]

  • عماد چنگیزی
گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
Abstract [فارسی]

زمینه مطالعه: کنه‌ها مهم‌ترین ناقلین بیماریهای منتقله از بند پایان به دام‌های اهلی مانند تیلریوزیس، بابزیوزیس و آناپلاسموزیس به شمار می‌آیند. هدف: در منطقه سمنان مطالعه اپیدمیولوژیکی به منظور بررسی میزان آلودگی گوسفندان به کنه و ارزیابی تأثیر سم سیس– سیپرمترین بر روی ابتلا گوسفندان به این بندپا در شرایط محیطی انجام گردید. روش کار: نمونه‌گیری از 5% جمعیت یک گله به تعداد 1000 رأCس بـه صـورت مـاهیانه  به مدت 1 سال انجام پذیرفت و کنه های گوسفندان جدا شده، شمارش گردیده وتعیین گونه شده اند. نتایج: کنه غالب گوسفندان در مناطق ییلاقی هیالوما مارژیناتوم مارژیناتوم‌ ‌و در مناطق قشلاقی درماسنتور مارژیناتوس‌ ‌و‌ ‌درماسنتور راسکمنسیس‌ ‌تشخیص داده شد. از اواسط فصل پائیز و سراسر فصل زمستان از روی گوسفندان هیچ کنه‌ای جدا نگردید. در مناطق ییلاقی، کنه‌ها غالبا بر روی گوش و ناحیه پرینه حیوانات آلوده متصل شده بودند اما در فصل تابستان کنه‌ها تنها در ناحیه جناغ سینه دیده می‌شدند. تعداد کنه‌های نر متصل بر روی میش و بره به صورت معنی‌‌داری با یکدیگر متفاوت بود ولی این اختلاف در مورد کنه‌های ماده مشاهده نگردید. حمام دادن حیوانات با سم سیس–  اسیپرمترین  موجب کاهش میزان شیوع کنه و شدت آلودگی تا 100% نمونه ها در نمونه گیری در روز بعد از حمام گردید. ولی در نمونه گیری که در حدود 1 ماه بعد انجام پذیرفت میزان شیوع کنه در گوسفندان به 50% رسیده بود. نتیجه‌گیری نهایی:  پیشنهاد می شود که به منظور کنترل آلودگی گوسفندان به کنه های سخت، سم پاشی دام‌ها در فواصل زمانی یک ماه  در محل هایی که کنه به دام می چسبد، انجام گردد.

Keywords [فارسی]

  • درماسنتور ماژیناتوس
  • درماسنتور راسکمنسیس
  • هیالوما مارژیناتوم مارژیناتوم
  • کنه